WYDARZENIA

PROGRAM BUONGIORNO, ITALIA

Program Buongiorno, Italia jest związany z doskonaleniem kadry w ramach programu Erasmus +, realizowanego przez PZPW w Rzeszowie. Dzięki założeniom programu pracownicy PZPW mogą wyjeżdżać do krajów programu, by uczyć się języka, doskonalić umiejętności metodyczne, poznawać nowe metody nauczania. Wśród wyjeżdżających są również nauczyciele doradcy metodyczni.

Więcej informacji

Większość wyjazdów dotyczących nauki języka to język angielski, ale jest też możliwość nauki języka włoskiego. Grupa 12 osób, w tym nauczyciele konsultanci, nauczyciele schronisk młodzieżowych, nauczyciele bibliotek, pracownicy działu Rozwoju i Promocji, pracownicy administracji wyjeżdża w terminie 24.02-3.03.2024 do Rimini we Włoszech, by uczyć się języka włoskiego. Różnorodność grupy to wielka szansa dla promocji efektów projektu, gdyż pozwala na wielostronne spojrzenie na współczesne Włochy. Bardzo dobrze się stało, że w planach realizacji projektu Erasmus + znalazły się Włochy i nauka języka włoskiego, gdyż w polskim systemie edukacji Włochy zajmują poczesne miejsce.

Po pierwsze: w podstawie programowej z języka polskiego i historii istnieje wiele nawiązań do włoskiej historii i literatury. Wystarczy przypomnieć, że w tradycyjnej koncepcji nauczania kultury europejskiej w polskim systemie nauczania wskazuje się trzy filary tejże kultury: Grecja (Ateny)-tu przede wszystkim sztuka, w tym teatr; Włochy (Rzym)-prawo, prawo rzymskie do dzisiaj jest nauczane na wszystkich uniwersytetach polskich, gdyż te dawne rozwiązania okazują się niezwykle aktualne także dzisiaj, język łaciński stał się językiem medycyny, a ze względu na zasięg Imperium Rzymskiego stał się także podstawą wielu języków europejskich (włoski, francuski, portugalski, rumuński), także w przypadku innych europejskich języków (w tym angielskiego, sic!) widoczne są wpływy języka łacińskiego, o czym współczesny odbiorca kultury może nie wiedzieć; Jerozolima (dzisiejszy Izrael)-współczucie, stosunek do człowieka, szczególnie tego, który z różnych powodów został wykluczony.

Po drugie: polska historia bardzo mocno zakorzeniona jest we włoskiej kulturze, wystarczy wspomnieć słowa polskiego hymnu Z ziemi włoskiej do Polski, które odnotowują fakt historyczny, jakim jest utworzenie Legionów Polskich, dowodzonych przez Jana Henryka Dąbrowskiego, we Włoszech – legiony powstały po utracie przez Polskę niepodległości w 1797 roku i są wyrazem pragnienia Polaków do posiadania własnego państwa; w dalszej historii niezwykle ważnym wydarzeniem są walki podczas II wojny światowej, prowadzonej przez armię generała Władysława Andersa, a której symbolem jest Monte Cassino i Ancona (jeśli jest mowa o armii gen. Andersa, trzeba wspomnieć o tragedii Polaków z tzw. Kresów Wschodnich po sowieckiej agresji w 1939 roku oraz tym, co stało się z Polakami po tzw. zakończeniu II wojny światowej); do współczesnej historii należą także dzieje kierowania Kościołem Katolickim przez Karola Wojtyłę, wybranego na papieża w roku 1978, jako Jan Paweł II przyczynił się do upadku systemu komunistycznego w Europie Wschodniej, w tym w Polsce, dzisiaj Jan Paweł II jest uznany przez Kościół Katolicki za świętego; w dawniejszej przeszłości należy wspomnieć o królowej Bonie, żonie przedostatniego króla polskiego z dynastii Jagiellonów (mało znanym faktem jest pomysł, który zrodził się po upadku Polski w 1797 roku, żeby obrady polskiego Sejmu odbyły się we Włoszech-delegaci wybrani w Polsce mieli wyjechać do Włoch i obradować, by zachować ciągłość Państwa Polskiego).

Po trzecie: w polskim systemie edukacji istnieją lektury należące do kanonu, czyli dziedzictwa kultury europejskiej, które młody człowiek powinien znać: Eneida Wergiliusza – piękny epos starożytny, Sonety

do Laury Petrarki – jedna z najlepszych egzemplifikacji gatunku, Romeo i Julia Szekspira – dramat oparty na średniowiecznej historii z Wenecji, Boska komedia Dante Alighieriego – utwór, do którego nawiązywali polscy pisarze; inne. W związku z nimi istnieją też utwory polskiej literatury z kanonu, czyli Quo vadis H.Sienkiewicza, Pan Tadeusz A.Mickiewicza i inne.

Po czwarte: wiedza o kulturze obejmuje także obiekty znajdujące się we Włoszech, szacuje się, że olbrzymi procent dorobku ludzkości zgromadzonego w postaci zabytków znajduje się we Włoszech; wśród zabytków są m.in. Koloseum, Forum Romanum, Bazylika św. Piotra, Muzea Watykańskie, starówki w Wenecji, Weronie, Padwie, Pizie i innych włoskich miastach; szczególnie ważne jest Koloseum, które jest przykładem zarówno chrześcijańskiej martyrologii, jak i kunsztu architektonicznego; nie wolno zapominać o sztuce współczesnej – jej zrozumienie jest podstawą do funkcjonowania we współczesnym świecie; olbrzymim osiągnięciem włoskim są dokonania w obrębie tzw. X Muzy, czyli filmu, nazwiska takie jak Passolini, Fellinii, Scorsese weszły już do kanonu wiedzy wykształconego Europejczyka (warto wspomnieć Milczenie o martyrologii chrześcijan w Japonii oraz Pokój syna o tragedii rodziny po śmierci ukochanego syna).

Po piąte: Polacy dzisiaj bardzo często wybierają Włochy jako kierunek swoich wakacyjnych, feryjnych i zarobkowych wyjazdów, co powoduje, że warto przygotować materiały przedstawiające Włochy z perspektywy współczesnych doświadczeń mieszkańców Europy; sytuacja polityczna wymaga odniesienia się do spraw związanych z migracją, funkcjonowaniem Unii Europejskiej, globalizmu (w tym żywienia i ekologii).

Program Buongiorno, Italia, ze względu na przedstawione fakty będzie gromadził materiały dydaktyczne w następujących kategoriach:

1.Dolce far niente (o włoskim społeczeństwie);

2.Birbante-rokko (literatura);

3.Z ziemi włoskiej do Polski (historia);

4.Włoszczyzna (włoskie potrawy);

5.Dolce & Gabana (o włoskim stylu życia);

6.O sole mio oraz Italo disco (włoska muzyka i kultura);

7.inne.

Artykuły i materiały zamieszczone będą w następujących miejscach:

-strona ofdm.pl (materiały dydaktyczne);

-strona PZPW (materiały dot. projektu);

-media społecznościowe (relacje z pobytu we Włoszech w ramach projektu).

Autorami projektu Buongiorno, Italia będą uczestnicy wyjazdu oraz inni. Materiały stwarzają szansę tworzenia „haczyków”, czyli wiązania ze sobą spraw z pozoru odległych, by budować spójny obraz

świata. Budowanie spójnego obrazu świata (tzw. holistycznego) to jedno z założeń edukacji, które odpowiada współczesnym tendencjom i wyzwaniom.

Przykład: artykuły o włoskiej kuchni można już teraz połączyć w projektem Z pola na stół; lekcja Z Panem Tadeuszem w podróż po Europie może być połączona z innymi materiałami pokazującymi Europę oraz nowoczesne metody nauczania (projekt); lekcja o Marianie Hemarze może być połączona z materiałami o armii Andersa, ale też z deportacjami polskich obywateli przez Sowietów od 10 lutego 1940 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *